Texto de Job 27
Vulgata Clementina · Texto del proyecto VulSearch, de dominio público.
Nuevo discurso de Job
1 Job prosiguió su exposición, diciendo:*Addidit quoque Job, assumens parabolam suam, et dixit :
2 «Por la vida de Dios,
quien no me hace justicia,
y por la vida del Todopoderoso,
que ha colmado de amargura mi alma.*Vivit Deus, qui abstulit judicium meum,
et Omnipotens, qui ad amaritudinem adduxit animam meam.
3 Mientras en mí quede mi espíritu,
y el soplo de Dios en mis narices,*Quia donec superest halitus in me,
et spiritus Dei in naribus meis,
4 mis labios no hablarán falsedad,
ni mi lengua proferirá mentira.non loquentur labia mea iniquitatem,
nec lingua mea meditabitur mendacium.
5 Lejos de mí daros la razón,
hasta que fallezca defenderé mi inocencia.*Absit a me ut justos vos esse judicem :
donec deficiam, non recedam ab innocentia mea.
6 Sostengo mi justicia, y no cederé;
mi conciencia no condena a ninguno de mis días.*Justificationem meam, quam cœpi tenere, non deseram :
neque enim reprehendit me cor meum in omni vita mea.
7 Sea tratado como malvado mi enemigo,
y mi adversario, como perverso.Sit ut impius, inimicus meus,
et adversarius meus quasi iniquus.
8 Pues ¿cuál es la esperanza del hipócrita,
cuando Dios le corta la vida,
y le arranca el alma?*Quæ est enim spes hypocritæ, si avare rapiat,
et non liberet Deus animam ejus ?
9 ¿Acaso Dios oirá sus gritos
cuando le sobrevenga la angustia?Numquid Deus audiet clamorem ejus,
cum venerit super eum angustia ?
10 ¿Podrá deleitarse en el Omnipotente,
invocar a Dios en todo tiempo?aut poterit in Omnipotente delectari,
et invocare Deum omni tempore ?
11 Os mostraré la conducta de Dios;
no ocultaré los planes del Todopoderoso.Docebo vos per manum Dei quæ Omnipotens habeat,
nec abscondam.
12 Si todos vosotros lo habéis visto,
¿por qué os agotáis en vanos discursos?Ecce vos omnes nostis :
et quid sine causa vana loquimini ?
13 Esta es la suerte
que Dios reserva al malvado,
y la herencia de los violentos
de parte del Todopoderoso:*Hæc est pars hominis impii apud Deum,
et hæreditas violentorum, quam ob Omnipotente suscipient.
14 Si tiene muchos hijos,
es para la espada,
y sus nietos nunca se hartan de pan.Si multiplicati fuerint filii ejus, in gladio erunt,
et nepotes ejus non saturabuntur pane :
15 Sus sobrevivientes
serán sepultados por la muerte,
y sus viudas no los llorarán.qui reliqui fuerint ex eo sepelientur in interitu,
et viduæ illius non plorabunt.
16 Aunque amontone plata como tierra,
y como lodo acumule vestidos,Si comportaverit quasi terram argentum,
et sicut lutum præparaverit vestimenta :
17 el los prepara,
pero se vestirá de ellos el justo,
y el inocente poseerá su plata.præparabit quidem, sed justus vestietur illis,
et argentum innocens dividet.
18 La casa que él hace es como la de la polilla,
como la cabaña que construye el guarda campo.*Ædificavit sicut tinea domum suam,
et sicut custos fecit umbraculum.
19 Se acuesta rico, y no se levanta más,
abre sus ojos y deja de existir.*Dives, cum dormierit, nihil secum auferet :
aperiet oculos suos, et nihil inveniet.
20 Cual diluvio caen sobre él terrores,
le arrastra un torbellino nocturno.Apprehendet eum quasi aqua inopia :
nocte opprimet eum tempestas.
21 Le arrebata el solano, y se va;
le arranca de su lugar a manera de un huracán.Tollet eum ventus urens, et auferet,
et velut turbo rapiet eum de loco suo.
22 Pues Él se le echa encima sin piedad.
Busca cómo escaparse de sus manos;Et mittet super eum, et non parcet :
de manu ejus fugiens fugiet.
23 pero se baten las manos sobre él,
y le silbarán echándolo de su propio lugar.»Stringet super eum manus suas,
et sibilabit super illum, intuens locum ejus.