Texto de Job 39
Vulgata Clementina · Texto del proyecto VulSearch, de dominio público.
Continuación del discurso de Dios
1 "¿Sabes tú el tiempo
en que paren las cabras monteses?
¿Observas el parto de las ciervas?*Numquid nosti tempus partus ibicum in petris,
vel parturientes cervas observasti ?
2 ¿Sabes tú los meses de su preñez,
y conoces el tiempo de su parto?Dinumerasti menses conceptus earum,
et scisti tempus partus earum ?
3 Se encorvan y echan su cría
librándose de sus dolores.Incurvantur ad fœtum, et pariunt,
et rugitus emittunt.
4 Sus crías son robustas,
crecen en el campo;
se van, y no vuelven a ellas.Separantur filii earum, et pergunt ad pastum :
egrediuntur, et non revertuntur ad eas.
5 ¿Quién dio libertad al asno montés,
y quién soltó las ataduras del onagro,Quis dimisit onagrum liberum,
et vincula ejus quis solvit ?
6 al que di por domicilio el desierto
y por morada la tierra salitrosa?*cui dedi in solitudine domum,
et tabernacula ejus in terra salsuginis.
7 Se ríe del tumulto de la ciudad,
y no oye los gritos del arriero.Contemnit multitudinem civitatis :
clamorem exactoris non audit.
8 Los montes son su lugar de pasto,
anda buscando toda yerba verde.Circumspicit montes pascuæ suæ,
et virentia quæque perquirit.
9 ¿Querrá servirte acaso el búfalo,
pasará la noche junto a tu pesebre?*Numquid volet rhinoceros servire tibi,
aut morabitur ad præsepe tuum ?
10 ¿Podrás atarlo con coyundas
para que abra surcos?
¿Querrá acaso rastrillar
los valles detrás de ti?Numquid alligabis rhinocerota ad arandum loro tuo,
aut confringet glebas vallium post te ?
11 ¿Confiarás en él por su gran fuerza,
y dejarás a su cuidado tus labores?Numquid fiduciam habebis in magna fortitudine ejus,
et derelinques ei labores tuos ?
12 ¿Le fiarás traer a casa tu grano
para llenar tu era?Numquid credes illi quod sementem reddat tibi,
et aream tuam congreget ?
13 El avestruz agita alegre las alas;
no son alas pías, ni voladoras;Penna struthionis similis est
pennis herodii et accipitris.
14 pues abandona en tierra sus huevos
para calentarlos en el suelo.*Quando derelinquit ova sua in terra,
tu forsitan in pulvere calefacies ea ?
15 Olvida que puede pisarlos el pie,
y aplastarlos la fiera del campo.Obliviscitur quod pes conculcet ea,
aut bestia agri conterat.
16 Es cruel con sus hijos,
como si fuesen ajenos;
no le preocupa
la inutilidad de sus fatigas.Duratur ad filios suos, quasi non sint sui :
frustra laboravit, nullo timore cogente.
17 Porque Dios le privó de sabiduría,
y no le dio parte en la inteligencia.Privavit enim eam Deus sapientia,
nec dedit illi intelligentiam.
18 Pero cuando se alza y bate las alas,
se burla del caballo y del jinete.*Cum tempus fuerit, in altum alas erigit :
deridet equum et ascensorem ejus.
19 ¿Das tú al caballo la valentía,
y revistes su cuello con la airosa melena?Numquid præbebis equo fortitudinem,
aut circumdabis collo ejus hinnitum ?
20 ¿Le enseñas tú a saltar
como la langosta,
a esparcir terror
con su potente relincho?Numquid suscitabis eum quasi locustas ?
gloria narium ejus terror.
21 Hiere la tierra,
orgulloso de su fuerza,
y se lanza al combate,Terram ungula fodit ; exultat audacter :
in occursum pergit armatis.
22 riéndose del miedo;
no se acobarda,
ni retrocede ante la espada.Contemnit pavorem,
nec cedit gladio.
23 Si oye sobre sí el ruido de la aljaba,
el vibrar de la lanza y del dardo,Super ipsum sonabit pharetra ;
vibrabit hasta et clypeus :
24 con ímpetu fogoso sorbe la tierra,
no deja contenerse
al sonido de la trompeta.fervens et fremens sorbet terram,
nec reputat tubæ sonare clangorem.
25 Cuando suena la trompeta,
dice: «¡Adelante!»;
huele de lejos la batalla,
la voz del mando de los capitanes,
y el tumulto del combate.*Ubi audierit buccinam, dicit : Vah !
procul odoratur bellum :
exhortationem ducum, et ululatum exercitus.
26 ¿Es acaso por obra tuya
que emprende vuelo el gavilán,
tendiendo sus alas hacia el sur?*Numquid per sapientiam tuam plumescit accipiter,
expandens alas suas ad austrum ?
27 ¿Es por orden tuya
que remonta el águila,
y pone su nido en las alturas?Numquid ad præceptum tuum elevabitur aquila,
et in arduis ponet nidum suum ?
28 Habita en la peña,
y tiene su morada en la cima
de las rocas más inaccesibles.In petris manet,
et in præruptis silicibus commoratur,
atque inaccessis rupibus.
29 Allí acecha la presa,
desde lejos atisban sus ojos.Inde contemplatur escam,
et de longe oculi ejus prospiciunt.
30 Sus polluelos chupan la sangre;
y doquiera que haya cadáveres
se la encuentra."*Pulli ejus lambent sanguinem :
et ubicumque cadaver fuerit, statim adest.
31 Se dirigió entonces Yahvé a Job y dijo:Et adjecit Dominus, et locutus est ad Job :
32 "¿Quiere el censor
contender más con el Omnipotente?
El que disputa con Dios responda."Numquid qui contendit cum Deo, tam facile conquiescit ?
utique qui arguit Deum, debet respondere ei.
Job confiesa su ignorancia
33 Job respondió a Yahvé y dijo:*Respondens autem Job Domino, dixit :
34 "He aquí ¡cuán pequeño soy yo!
¿Qué puedo responderte?
Pondré mi mano sobre mi boca.Qui leviter locutus sum, respondere quid possum ?
manum meam ponam super os meum.
35 Una vez he hablado,
mas no hablaré más;
y otra vez (he hablado),
pero no añadiré palabra.Unum locutus sum, quod utinam non dixissem :
et alterum, quibus ultra non addam.