Texto de Salmo 131 (132)
Vulgata Clementina · Texto del proyecto VulSearch, de dominio público.
La promesa hecha a David
1 Cántico gradual.
Acuérdate, Yahvé, en favor de David,
de toda su solicitud;*Canticum graduum. Memento, Domine, David,
et omnis mansuetudinis ejus :
2 cómo juró a Yahvé,
e hizo al Fuerte de Jacob este voto:sicut juravit Domino ;
votum vovit Deo Jacob :
3 «No entraré yo a morar en mi casa,
ni subiré al estrado de mi lecho;Si introiero in tabernaculum domus meæ ;
si ascendero in lectum strati mei ;
4 no concederé sueño a mis ojos
ni descanso a mis párpados,si dedero somnum oculis meis,
et palpebris meis dormitationem,
5 hasta que halle un sitio para Yahvé,
una morada para el Fuerte de Jacob.»et requiem temporibus meis,
donec inveniam locum Domino,
tabernaculum Deo Jacob.
6 He aquí que le oímos mencionar en Efrata,
encontrámosle en los campos de Yáar.*Ecce audivimus eam in Ephrata ;
invenimus eam in campis silvæ.
7 Entrábamos en la morada,
para postrarnos
ante el escabel de sus pies.Introibimus in tabernaculum ejus ;
adorabimus in loco ubi steterunt pedes ejus.
8 Oh Yahvé, sube a tu mansión estable,
Tú y el Arca de tu majestad.*Surge, Domine, in requiem tuam,
tu et arca sanctificationis tuæ.
9 Revístanse de justicia tus sacerdotes
y tus santos rebosen de exultación.Sacerdotes tui induantur justitiam,
et sancti tui exsultent.
10 Por amor de David tu siervo
no rechaces el rostro de tu ungido.*Propter David servum tuum
non avertas faciem christi tui.
11 Yahvé juró a David
una firme promesa que no retractará:
«Vástago de tu raza pondré sobre tu trono.*Juravit Dominus David veritatem,
et non frustrabitur eam :
De fructu ventris tui
ponam super sedem tuam.
12 Si tus hijos guardaren mi alianza,
y los mandamientos que Yo les enseñare,
también los hijos de ellos
se sentarán sobre tu trono perpetuamente.»*Si custodierint filii tui testamentum meum,
et testimonia mea hæc quæ docebo eos,
et filii eorum usque in sæculum
sedebunt super sedem tuam.
13 Porque Yahvé escogió a Sión;
la ha querido para morada suya:*Quoniam elegit Dominus Sion :
elegit eam in habitationem sibi.
14 «Este es mi reposo para siempre;
aquí habitaré porque la he elegido.*Hæc requies mea in sæculum sæculi ;
hic habitabo, quoniam elegi eam.
15 Colmaré su mesa de bendiciones,
saciaré de pan a sus pobres.*Viduam ejus benedicens benedicam ;
pauperes ejus saturabo panibus.
16 A sus sacerdotes los vestiré de salud,
y sus santos rebosarán de exultación.*Sacerdotes ejus induam salutari,
et sancti ejus exsultatione exsultabunt.
17 Allí haré reflorecer el cuerno de David,
allí preparo una lámpara para mi ungido.*Illuc producam cornu David ;
paravi lucernam christo meo.
18 A sus enemigos vestiré de confusión;
mas sobre él refulgirá mi diadema.»Inimicos ejus induam confusione ;
super ipsum autem efflorebit sanctificatio mea.