Texto de Romanos 10
Vulgata Clementina · Texto del proyecto VulSearch, de dominio público.
La justicia de la ley y la justicia de la fe
1 Hermanos, el deseo de mi corazón y la súplica que elevo a Dios, es en favor de ellos para que sean salvos.*Fratres, voluntas quidem cordis mei, et obsecratio ad Deum, fit pro illis in salutem. 2 Porque les doy testimonio de que tienen celo por Dios, pero no según el conocimiento;*Testimonium enim perhibeo illis quod æmulationem Dei habent, sed non secundum scientiam. 3 por cuanto ignorando la justicia de Dios, y procurando establecer la suya propia, no se sometieron a la justicia de Dios;*Ignorantes enim justitiam Dei, et suam quærentes statuere, justitiæ Dei non sunt subjecti. 4 porque el fin de la Ley es Cristo para justicia a todo el que cree.*Finis enim legis, Christus, ad justitiam omni credenti. 5 Pues Moisés escribe de la justicia que viene de la Ley, que «el hombre que la practicare vivirá por ella».*Moyses enim scripsit, quoniam justitiam, quæ ex lege est, qui fecerit homo, vivet in ea. 6 Mas la justicia que viene de la fe, habla así: «No digas en tu corazón: ¿Quién subirá al cielo? —esto es, para bajarlo a Cristo—*Quæ autem ex fide est justitia, sic dicit : Ne dixeris in corde tuo : Quis ascendet in cælum ? id est, Christum deducere : 7 o ¿quién descenderá al abismo?» —esto es, para hacer subir a Cristo de entre los muertos—.aut, Quis descendet in abyssum ? hoc est, Christum a mortuis revocare. 8 ¿Mas qué dice? «Cerca de ti está la palabra, en tu boca y en tu corazón»; esto es, la palabra de la fe que nosotros predicamos.Sed quid dicit Scriptura ? Prope est verbum in ore tuo, et in corde tuo : hoc est verbum fidei, quod prædicamus. 9 Que si confesares con tu boca a Jesús como Señor, y creyeres en tu corazón que Dios le resucitó de entre los muertos, serás salvo;Quia si confitearis in ore tuo Dominum Jesum, et in corde tuo credideris quod Deus illum suscitavit a mortuis, salvus eris. 10 porque con el corazón se cree para justicia, y con la boca se confiesa para salud.Corde enim creditur ad justitiam : ore autem confessio fit ad salutem. 11 Pues la Escritura dice: «Todo aquel que creyere en Él, no será confundido».*Dicit enim Scriptura : Omnis qui credit in illum, non confundetur. 12 Puesto que no hay distinción entre judío y griego; uno mismo es el Señor de todos, rico para todos los que le invocan.Non enim est distinctio Judæi et Græci : nam idem Dominus omnium, dives in omnes qui invocant illum. 13 Así que «todo el que invocare el nombre del Señor será salvo».*Omnis enim quicumque invocaverit nomen Domini, salvus erit.
La incredulidad no tiene disculpa
14 Ahora bien, ¿cómo invocarán a Aquel en quien no han creído? Y ¿cómo creerán en Aquel de quien nada han oído? Y ¿cómo oirán, sin que haya quien predique?Quomodo ergo invocabunt, in quem non crediderunt ? aut quomodo credent ei, quem non audierunt ? quomodo autem audient sine prædicante ? 15 Y ¿cómo predicarán, si no han sido enviados? según está escrito: «¡Cuán hermosos son los pies de los que anuncian cosas buenas!»*quomodo vero prædicabunt nisi mittantur ? sicut scriptum est : Quam speciosi pedes evangelizantium pacem, evangelizantium bona ! 16 Pero no todos dieron oído a ese Evangelio. Porque Isaías dice: «Señor, ¿quién ha creído a lo que nos fue anunciado?»*Sed non omnes obediunt Evangelio. Isaias enim dicit : Domine, quis credidit auditui nostro ? 17 La fe viene, pues, del oír, y el oír por la palabra de Cristo.*Ergo fides ex auditu, auditus autem per verbum Christi. 18 Pero pregunto: ¿Acaso no oyeron? Al contrario. «Por toda la tierra sonó su voz, hasta los extremos del mundo sus palabras».*Sed dico : Numquid non audierunt ? Et quidem in omnem terram exivit sonus eorum, et in fines orbis terræ verba eorum. 19 Pregunto además: ¿Por ventura Israel no entendió? Moisés, el primero, ya dice: «Os haré tener celos de una que no es nación, os haré rabiar contra una gente sin seso».*Sed dico : Numquid Israël non cognovit ? Primus Moyses dicit : Ego ad æmulationem vos adducam in non gentem : in gentem insipientem, in iram vos mittam. 20 E Isaías se atreve a decir: «Fui hallado de los que no me buscaban; vine a ser manifiesto a los que no preguntaban por Mí».Isaias autem audet, et dicit : Inventus sum a non quærentibus me : palam apparui iis qui me non interrogabant. 21 Mas acerca de Israel dice: «Todo el día he extendido mis manos hacia un pueblo desobediente y rebelde».Ad Israël autem dicit : Tota die expandi manus meas ad populum non credentem, et contradicentem.