Texto de Salmo 37 (38)
Vulgata Clementina · Texto del proyecto VulSearch, de dominio público.
Invocación del justo atribulado (Cristo en la Pasión)
1 Salmo de David. Para recuerdo.*Psalmus David, in rememorationem de sabbato.
2 Yahvé, no me arguyas en tu ira,
ni me castigues en tu furor.Domine, ne in furore tuo arguas me,
neque in ira tua corripias me :
3 Mira que tengo clavadas tus flechas,
y tu mano ha caído sobre mí.*quoniam sagittæ tuæ infixæ sunt mihi,
et confirmasti super me manum tuam.
4 A causa de tu indignación
no hay en mi carne parte sana,
ni un hueso tengo intacto,
por culpa de mi pecado.*Non est sanitas in carne mea, a facie iræ tuæ ;
non est pax ossibus meis, a facie peccatorum meorum :
5 Es que mis iniquidades
pasan sobre mi cabeza,
me aplasta el peso de su carga.quoniam iniquitates meæ supergressæ sunt caput meum,
et sicut onus grave gravatæ sunt super me.
6 Mis llagas hieden y supuran,
por culpa de mi insensatez.*Putruerunt et corruptæ sunt cicatrices meæ,
a facie insipientiæ meæ.
7 Inclinado, encorvado hasta el extremo,
en mi tristeza
ando todo el día sin rumbo;Miser factus sum et curvatus sum usque in finem ;
tota die contristatus ingrediebar.
8 mis entrañas se abrasan de dolor,
no queda nada sano en mi cuerpo.Quoniam lumbi mei impleti sunt illusionibus,
et non est sanitas in carne mea.
9 Languidezco abrumado;
los gemidos de mi corazón me hacen rugir.Afflictus sum, et humiliatus sum nimis ;
rugiebam a gemitu cordis mei.
10 Señor, a tu vista están todos mis suspiros,
y mis gemidos no se te ocultan.Domine, ante te omne desiderium meum,
et gemitus meus a te non est absconditus.
11 Palpita fuertemente mi corazón;
las fuerzas me abandonan,
y aún me falta la luz de mis ojos.Cor meum conturbatum est ;
dereliquit me virtus mea, et lumen oculorum meorum,
et ipsum non est mecum.
12 Mis amigos y compañeros
se han apartado de mis llagas,
y mis allegados se mantienen, a distancia.*
13 Me tienden lazos
los que atentan contra mi vida;
los que buscan mi perdición
hablan de amenazas
y forman todo el día designios aviesos.*Vulgata 37,12–13 · español 37,12–13 Amici mei et proximi mei adversum me appropinquaverunt, et steterunt ;
et qui juxta me erant, de longe steterunt :
et vim faciebant qui quærebant animam meam.
Et qui inquirebant mala mihi, locuti sunt vanitates,
et dolos tota die meditabantur.
14 Yo entretanto, como sordo, no escucho;
y soy como mudo que no abre sus labios.*Ego autem, tamquam surdus, non audiebam ;
et sicut mutus non aperiens os suum.
15 Me he hecho semejante
a un hombre que no oye
y que no tiene respuesta en su boca;Et factus sum sicut homo non audiens,
et non habens in ore suo redargutiones.
16 porque confío en Ti, oh Yahvé,
Tú responderás, Señor Dios mío.*Quoniam in te, Domine, speravi ;
tu exaudies me, Domine Deus meus.
17 Yo he dicho en efecto:
«No se alegren a costa mía,
y no se ensoberbezcan contra mí
al vacilar mi pie.»*Quia dixi : Nequando supergaudeant mihi inimici mei ;
et dum commoventur pedes mei, super me magna locuti sunt.
18 Pues me encuentro a punto de caer,
y tengo siempre delante mi flaqueza,*Quoniam ego in flagella paratus sum,
et dolor meus in conspectu meo semper.
19 dado que confieso mi culpa
y estoy lleno de turbación por mi delito;*Quoniam iniquitatem meam annuntiabo,
et cogitabo pro peccato meo.
20 en tanto que son poderosos
los que injustamente me hacen guerra,
y muchos los que me odian sin causa.Inimici autem mei vivunt, et confirmati sunt super me :
et multiplicati sunt qui oderunt me inique.
21 Y los que devuelven mal por bien
me hostilizan,
porque me empeño en lo bueno.Qui retribuunt mala pro bonis detrahebant mihi,
quoniam sequebar bonitatem.
22 No me abandones, oh Yahvé;
Dios mío, no quieras estar lejos de mí.Ne derelinquas me, Domine Deus meus ;
ne discesseris a me.
23 Apresúrate a socorrerme,
Yahvé, salvación mía.Intende in adjutorium meum,
Domine Deus salutis meæ.