Texto de Salmo 68 (69)
Vulgata Clementina · Texto del proyecto VulSearch, de dominio público.
El lamento de Cristo
1 Al maestro de coro. Por el tono de «Los lirios». De David.*In finem, pro iis qui commutabuntur. David.
2 ¡Sálvame, oh Dios!
porque las aguas me han llegado al cuello.*Salvum me fac, Deus,
quoniam intraverunt aquæ usque ad animam meam.
3 Estoy sumergido en lo hondo del fango,
y no hay donde hacer pie;
he caído en aguas profundas
y me arrastra la corriente.Infixus sum in limo profundi et non est substantia.
Veni in altitudinem maris, et tempestas demersit me.
4 Me he cansado de llamar,
mi garganta ha enronquecido,
han desfallecido mis ojos
esperando a mi Dios.Laboravi clamans, raucæ factæ sunt fauces meæ ;
defecerunt oculi mei, dum spero in Deum meum.
5 Más que los cabellos de mi cabeza
son los que sin causa me odian.
Son demasiado poderosos para mis fuerzas
los que injustamente me hostilizan,
y tengo que devolver
lo que no he robado.*Multiplicati sunt super capillos capitis mei
qui oderunt me gratis.
Confortati sunt qui persecuti sunt me
inimici mei injuste ;
quæ non rapui, tunc exsolvebam.
6 Tú, oh Dios, conoces mi insensatez
y mis pecados no te están ocultos.*Deus, tu scis insipientiam meam ;
et delicta mea a te non sunt abscondita.
7 No sean confundidos por mi causa
los que esperan en Ti,
oh Señor, Yahvé de los ejércitos.
Que no se avergüencen de mí
quienes te buscan, oh Dios de Israel.*Non erubescant in me qui exspectant te, Domine, Domine virtutum ;
non confundantur super me qui quærunt te, Deus Israël.
8 Es por tu causa si he sufrido oprobio
y mi rostro se ha cubierto de confusión.*Quoniam propter te sustinui opprobrium ;
operuit confusio faciem meam.
9 He venido a ser un extraño
para mis hermanos;
los hijos de mi madre no me conocen,*Extraneus factus sum fratribus meis,
et peregrinus filiis matris meæ.
10 porque me devora el celo de tu casa,
y los baldones de los que te ultrajan
cayeron sobre mí.*Quoniam zelus domus tuæ comedit me,
et opprobria exprobrantium tibi ceciderunt super me.
11 Me afligí con ayuno,
y se me convirtió en vituperio.*Et operui in jejunio animam meam,
et factum est in opprobrium mihi.
12 Me vestí de cilicio,
y vine a ser la fábula de ellos.Et posui vestimentum meum cilicium ;
et factus sum illis in parabolam.
13 Murmuran contra mí
los que se sientan a la puerta,
y los bebedores me hacen coplas.*Adversum me loquebantur qui sedebant in porta,
et in me psallebant qui bibebant vinum.
14 Mas yo dirijo a Ti mi oración, oh Yahvé,
en tiempo favorable, oh Dios,
escúchame según la grandeza de tu bondad,
según la fidelidad de tu socorro.*Ego vero orationem meam ad te, Domine ;
tempus beneplaciti, Deus.
In multitudine misericordiæ tuæ,
exaudi me in veritate salutis tuæ.
15 Sácame del lodo, no sea que me sumerja.
Líbrame de los que me odian
y de la hondura de las aguas.*Eripe me de luto, ut non infigar ;
libera me ab iis qui oderunt me, et de profundis aquarum.
16 No me arrastre la corriente de las aguas,
ni me trague el abismo,
ni el pozo cierre sobre mí su boca.Non me demergat tempestas aquæ,
neque absorbeat me profundum,
neque urgeat super me puteus os suum.
17 Escúchame, Yahvé,
porque tu gracia es benigna;
mírame con la abundancia
de tu misericordia;Exaudi me, Domine, quoniam benigna est misericordia tua ;
secundum multitudinem miserationum tuarum respice in me.
18 no escondas tu rostro a tu siervo,
escúchame pronto
porque estoy en angustias.Et ne avertas faciem tuam a puero tuo ;
quoniam tribulor, velociter exaudi me.
19 Acércate a mi alma y rescátala;
por causa de mis enemigos, líbrame.Intende animæ meæ, et libera eam ;
propter inimicos meos, eripe me.
20 Bien conoces Tú mi afrenta,
mi confusión y mi ignominia;
a tu vista están todos los que me atribulan.
21 El oprobio me ha quebrantado
el corazón y titubeo;
esperé que alguien se compadeciera
de mí, y no lo hubo;
y que alguno me consolara,
mas no le hallé.*Vulgata 68,20–21 · español 68,20–21 Tu scis improperium meum, et confusionem meam, et reverentiam meam ;
in conspectu tuo sunt omnes qui tribulant me.
Improperium exspectavit cor meum et miseriam :
et sustinui qui simul contristaretur, et non fuit ;
et qui consolaretur, et non inveni.
22 Por comida me ofrecieron hiel;
y para mi sed me dieron a beber vinagre.*Et dederunt in escam meam fel,
et in siti mea potaverunt me aceto.
23 Conviértaseles su mesa en lazo
y su holocausto en tropiezo.*Fiat mensa eorum coram ipsis in laqueum,
et in retributiones, et in scandalum.
24 Obscurézcanse sus ojos
para que no vean;
y encorva siempre sus espaldas.*Obscurentur oculi eorum, ne videant,
et dorsum eorum semper incurva.
25 Vierte sobre ellos tu indignación,
y alcánceles el ardor de tu ira.Effunde super eos iram tuam,
et furor iræ tuæ comprehendat eos.
26 Devastada quede su casa,
y no haya quien habite en sus tiendas.*Fiat habitatio eorum deserta,
et in tabernaculis eorum non sit qui inhabitet.
27 Por cuanto persiguieron
a aquel que Tú heriste,
aumentaron el dolor de aquel
que Tú llagaste.*Quoniam quem tu percussisti persecuti sunt,
et super dolorem vulnerum meorum addiderunt.
28 Añádeles iniquidad a su iniquidad,
y no acierten con tu justicia.Appone iniquitatem super iniquitatem eorum,
et non intrent in justitiam tuam.
29 Sean borrados del libro de la vida,
y no estén escritos con los justos.*Deleantur de libro viventium,
et cum justis non scribantur.
30 Yo soy miserable y doliente,
mas tu auxilio, oh Dios,
me defenderá.Ego sum pauper et dolens ;
salus tua, Deus, suscepit me.
31 Alabaré el nombre de Dios en un cántico,
le ensalzaré en un himno de gratitud;*Laudabo nomen Dei cum cantico,
et magnificabo eum in laude :
32 y agradará a Yahvé más que un toro,
más que un novillo con sus cuernos y pezuñas.et placebit Deo super vitulum novellum,
cornua producentem et ungulas.
33 Vedlo, oh humildes, y alegraos,
y reviva el corazón
de los que buscáis a Dios.Videant pauperes, et lætentur ;
quærite Deum, et vivet anima vestra :
34 Porque Yahvé escucha a los pobres,
y no desprecia a sus cautivos.quoniam exaudivit pauperes Dominus,
et vinctos suos non despexit.
35 Alábenlo los cielos y la tierra,
los mares y cuanto en ellos se mueve.Laudent illum cæli et terra ;
mare, et omnia reptilia in eis.
36 Porque Dios salvará a Sión,
y reedificará las ciudades de Judá;
y habitarán allí,
y tomarán posesión de ella.*Quoniam Deus salvam faciet Sion,
et ædificabuntur civitates Juda,
et inhabitabunt ibi, et hæreditate acquirent eam.
37 La heredarán
los descendientes de sus siervos,
y morarán en ella los que aman su Nombre.Et semen servorum ejus possidebit eam ;
et qui diligunt nomen ejus habitabunt in ea.