Texto de Salmo 54 (55)
Vulgata Clementina · Texto del proyecto VulSearch, de dominio público.
Ansias de huir a la soledad
1 Al maestro de coro. Para instrumentos de cuerda. Maskil de David.*In finem, in carminibus. Intellectus David.
2 Escucha oh Dios, mi oración,
y no te escondas de mi súplica.Exaudi, Deus, orationem meam,
et ne despexeris deprecationem meam :
3 Atiéndeme, inclina tu oído.
Vago gimiendo y sobresaltado
[y estoy turbado]*intende mihi, et exaudi me.
Contristatus sum in exercitatione mea,
et conturbatus sum
4 ante las amenazas del enemigo
y la opresión del inicuo;
se acumulan calamidades sobre mí
y me asaltan con furor.*a voce inimici, et a tribulatione peccatoris.
Quoniam declinaverunt in me iniquitates,
et in ira molesti erant mihi.
5 El corazón tiembla en mi pecho,
y me acometen mortales angustias.Cor meum conturbatum est in me,
et formido mortis cecidit super me.
6 El temor y el terror me invaden,
y me envuelve el espanto.Timor et tremor venerunt super me,
et contexerunt me tenebræ.
7 Y exclamo: «¡Oh si tuviera yo alas
como la paloma
para volar en busca de reposo!»*Et dixi : Quis dabit mihi pennas sicut columbæ,
et volabo, et requiescam ?
8 Me iría bien lejos a morar en el desierto.Ecce elongavi fugiens,
et mansi in solitudine.
9 Me escaparía al instante
del torbellino y de la tempestad.Exspectabam eum qui salvum me fecit
a pusillanimitate spiritus, et tempestate.
10 Piérdelos, Señor; divide sus lenguas,
pues en la ciudad
veo la violencia y la discordia*Præcipita, Domine ; divide linguas eorum :
quoniam vidi iniquitatem et contradictionem in civitate.
11 rondar día y noche sobre sus muros;
y en su interior hay opresión y ruina.*
12 La insidia impera en medio de ella,
y de sus plazas no se apartan
la injuria y el engaño.Vulgata 54,11–12 · español 54,11–12 Die ac nocte circumdabit eam super muros ejus iniquitas ;
et labor in medio ejus,
et injustitia :
et non defecit de plateis ejus usura et dolus.
13 Si me insultara un enemigo,
lo soportaría;
si el que me odia
se hubiese levantado contra mí,
me escondería de él simplemente.Quoniam si inimicus meus maledixisset mihi,
sustinuissem utique.
Et si is qui oderat me super me magna locutus fuisset,
abscondissem me forsitan ab eo.
14 Pero eres tú, mi compañero,
mi amigo y mi confidente,*Tu vero homo unanimis,
dux meus, et notus meus :
15 con quien vivía yo en dulce intimidad,
y subíamos en alegre consorcio
a la casa de Dios.qui simul mecum dulces capiebas cibos ;
in domo Dei ambulavimus cum consensu.
16 Sorpréndalos la muerte;
vivos aún desciendan al sepulcro,
porque la maldad reina en sus moradas
[y en ellos mismos].*Veniat mors super illos,
et descendant in infernum viventes :
quoniam nequitiæ in habitaculis eorum, in medio eorum.
17 Mas yo clamaré a Dios,
y Yahvé me salvará.Ego autem ad Deum clamavi,
et Dominus salvabit me.
18 Me lamentaré y lloraré
a la tarde, a la mañana, a mediodía,
y Él oirá mi voz.*Vespere, et mane, et meridie, narrabo, et annuntiabo ;
et exaudiet vocem meam.
19 Me sacará sano y salvo de los asaltos,
aunque son muchos contra mí.Redimet in pace animam meam ab his qui appropinquant mihi :
quoniam inter multos erant mecum.
20 Me escuchará Dios y los humillará
Él, que es eternamente.
Porque no hay modo de convertirlos,
y no temen a Dios.Exaudiet Deus, et humiliabit illos,
qui est ante sæcula.
Non enim est illis commutatio,
et non timuerunt Deum.
21 Cada cual levanta su mano
contra el amigo,
y violan la fe jurada.Extendit manum suam in retribuendo ;
contaminaverunt testamentum ejus :
22 Más blando que manteca es su rostro,
pero su corazón es feroz;
sus palabras, más untuosas que el aceite,
son espadas desnudas.*divisi sunt ab ira vultus ejus,
et appropinquavit cor illius.
Molliti sunt sermones ejus super oleum ;
et ipsi sunt jacula.
23 Deja tu cuidado a cargo de Yahvé,
y El te sostendrá.
Nunca permitirá que el justo caiga;*Jacta super Dominum curam tuam, et ipse te enutriet ;
non dabit in æternum fluctuationem justo.
24 mas a ellos, oh Dios,
los harás descender a la fosa.
No llegarán a la mitad de sus días
esos hombres sanguinarios y fraudulentos.
Yo, empero, pongo en Ti mi confianza, oh Señor.Tu vero, Deus, deduces eos in puteum interitus.
Viri sanguinum et dolosi non dimidiabunt dies suos ;
ego autem sperabo in te, Domine.