Texto de Cantar de los Cantares 7
Vulgata Clementina · Texto del proyecto VulSearch, de dominio público.
Esposa
1 ¿Por qué miráis a la Sulamita
como las danzas de Mahanaim?
¡Qué hermosos son tus pies
en las sandalias, hija de príncipe!
Los contornos de tus caderas son como joyas,
obra de manos de artista.*Quid videbis in Sulamite, nisi choros castrorum ?
Quam pulchri sunt gressus tui in calceamentis, filia principis !
Juncturæ femorum tuorum sicut monilia
quæ fabricata sunt manu artificis.
Esposo (¿Rey?)
2 Tu seno es un tazón torneado,
en que no falta el vino sazonado.
Tu vientre es un montón de trigo
rodeado de azucenas.*Umbilicus tuus crater tornatilis,
numquam indigens poculis.
Venter tuus sicut acervus tritici vallatus liliis.
3 Como dos cervatillos son tus pechos,
gemelos de gacela.Duo ubera tua sicut duo hinnuli,
gemelli capreæ.
4 Tu cuello es una torre de marfil,
tus ojos como las piscinas de Hesebón,
junto a la puerta de Bat-Rabim,
tu nariz como la torre del Líbano
que mira hacia Damasco.*Collum tuum sicut turris eburnea ;
oculi tui sicut piscinæ in Hesebon
quæ sunt in porta filiæ multitudinis.
Nasus tuus sicut turris Libani,
quæ respicit contra Damascum.
5 Tu cabeza está asentada como el Carmelo,
y tu cabellera es como la púrpura:
un rey está preso en sus trenzas.*Caput tuum ut Carmelus ;
et comæ capitis tui sicut purpura regis
vincta canalibus.
Esposo (¿o Pastor?)
6 ¡Qué hermosa eres y qué encantadora,
oh amor, con tus delicias!Quam pulchra es, et quam decora,
carissima, in deliciis !
7 Ese tu talle parece una palmera,
y tus pechos, racimos.Statura tua assimilata est palmæ,
et ubera tua botris.
8 Subiré, dije yo, a la palmera,
y me asiré de sus ramas.
¡Séanme tus pechos como racimos de uvas!
Tu aliento es como manzanas,*Dixi : Ascendam in palmam,
et apprehendam fructus ejus ;
et erunt ubera tua sicut botri vineæ,
et odor oris tui sicut malorum.
9 y tu boca como vino generoso...
que fluye suavemente para mi amado,
deslizándose entre mis labios y mis dientes.*Guttur tuum sicut vinum optimum,
dignum dilecto meo ad potandum,
labiisque et dentibus illius ad ruminandum.
Esposa
10 Yo soy de mi amado
y hacia mí tienden sus deseos.*Ego dilecto meo,
et ad me conversio ejus.
11 ¡Ven, amado mío,
salgamos al campo,
pasemos la noche en las aldeas!*Veni, dilecte mi, egrediamur in agrum,
commoremur in villis.
12 Madrugaremos para ir a las viñas;
veremos si la vid está en cierne,
si se abrieron los brotes,
si han florecido los granados.
Allí te daré mi amor.Mane surgamus ad vineas :
videamus si floruit vinea,
si flores fructus parturiunt,
si floruerunt mala punica ;
ibi dabo tibi ubera mea.
13 Ya despiden su fragancia
las mandrágoras;
junto a nuestras puertas
hay toda clase de frutas exquisitas;
las nuevas y las pasadas
he guardado, amado mío, para ti.*Mandragoræ dederunt odorem
in portis nostris omnia poma :
nova et vetera, dilecte mi, servavi tibi.