Texto de Proverbios 9
Vulgata Clementina · Texto del proyecto VulSearch, de dominio público.
El banquete de la sabiduría
1 La sabiduría se ha edificado una casa, ha labrado sus siete columnas;*Sapientia ædificavit sibi domum :
excidit columnas septem.
2 inmoló sus víctimas, mezcló su vino, y tiene preparada su mesa.Immolavit victimas suas, miscuit vinum,
et proposuit mensam suam.
3 Envió sus doncellas y clama sobre las cimas más altas de la ciudad:Misit ancillas suas ut vocarent
ad arcem et ad mœnia civitatis.
4 «¡El que es simple venga aquí!» y al falto de inteligencia le dice:*Si quis est parvulus, veniat ad me.
Et insipientibus locuta est :
5 «Venid, y comed de mi pan; y bebed el vino que yo he mezclado.*Venite, comedite panem meum,
et bibite vinum quod miscui vobis.
6 Dejad ya la necedad, y viviréis, y caminad por la senda de la inteligencia.»Relinquite infantiam, et vivite,
et ambulate per vias prudentiæ.
7 Quien reprende al escarnecedor se afrenta a sí mismo, y el que corrige al impío, se acarrea baldón.*Qui erudit derisorem, ipse injuriam sibi facit,
et qui arguit impium, sibi maculam generat.
8 No corrijas al escarnecedor, no sea que te odie; corrige al sabio, y te amará.Noli arguere derisorem, ne oderit te :
argue sapientem, et diliget te.
9 Da al sabio (consejo), y será más sabio; enseña al justo, y crecerá en doctrina.Da sapienti occasionem, et addetur ei sapientia ;
doce justum, et festinabit accipere.
10 El principio de la sabiduría consiste en el temor de Dios, y conocer al Santo es inteligencia.*Principium sapientiæ timor Domini,
et scientia sanctorum prudentia.
11 Pues por mí se multiplicarán tus días, y se aumentaran los años de tu vida.Per me enim multiplicabuntur dies tui,
et addentur tibi anni vitæ.
12 Si eres sabio, lo serás en bien tuyo, y si mofador, tú solo lo pagarás.Si sapiens fueris, tibimetipsi eris ;
si autem illusor, solus portabis malum.
Invitación de la necedad
13 Una mujer insensata y turbulenta, una ignorante que no sabe nada,*Mulier stulta et clamosa,
plenaque illecebris, et nihil omnino sciens,
14 se sienta a la puerta de su casa, sobre una silla, en las colinas de la ciudad,sedit in foribus domus suæ,
super sellam in excelso urbis loco,
15 para invitar a los que pasan, a los que van por su camino:ut vocaret transeuntes per viam,
et pergentes itinere suo :
16 «¡El que es simple, venga aquí!»; y al falto de inteligencia le dice:Qui est parvulus declinet ad me.
Et vecordi locuta est :
17 «Las aguas hurtadas son (más) dulces; y el pan comido clandestinamente es (más) sabroso.»*Aquæ furtivæ dulciores sunt,
et panis absconditus suavior.
18 Y él no advierte que allí hay muerte, y que los convidados de ella van a las profundidades del scheol.*Et ignoravit quod ibi sint gigantes,
et in profundis inferni convivæ ejus.