Texto de Salmo 111 (112)
Vulgata Clementina · Texto del proyecto VulSearch, de dominio público.
Bienaventuranzas del justo
1 ¡Hallelú Yah!
Dichoso el hombre que teme a Yahvé,
en sus preceptos halla el sumo deleite.*Alleluja, reversionis Aggæi et Zachariæ. Beatus vir qui timet Dominum :
in mandatis ejus volet nimis.
2 Su descendencia
será poderosa sobre la tierra;
la estirpe de los rectos es bendecida.*Potens in terra erit semen ejus ;
generatio rectorum benedicetur.
3 En su casa hay bienestar y abundancia,
y su justicia permanece para siempre.Gloria et divitiæ in domo ejus,
et justitia ejus manet in sæculum sæculi.
4 Para los rectos
brilla una luz en las tinieblas:
el Clemente, el Misericordioso, el Justo.*Exortum est in tenebris lumen rectis :
misericors, et miserator, et justus.
5 Bien le va al hombre
que se compadece y presta;
reglará sus negocios con discreción;*Jucundus homo qui miseretur et commodat ;
disponet sermones suos in judicio :
6 nunca resbalará;
el justo quedará en memoria eterna.
7 No temerá malas nuevas;
su corazón está firme,
confiado en Yahvé.*Vulgata 111,6–7 · español 111,6–7 quia in æternum non commovebitur.
In memoria æterna erit justus ;
ab auditione mala non timebit.
Paratum cor ejus sperare in Domino,
8 Su ánimo es constante, impávido,
hasta ver confundidos a sus adversarios.confirmatum est cor ejus ;
non commovebitur donec despiciat inimicos suos.
9 Distribuye y da a los pobres largamente;
su justicia permanece para siempre,
su triunfo será exaltado con gloria.*Dispersit, dedit pauperibus ;
justitia ejus manet in sæculum sæculi :
cornu ejus exaltabitur in gloria.
10 Lo verá el impío y se enfurecerá,
se consumirá rechinando los dientes.
Estéril será la envidia de los pecadores.Peccator videbit, et irascetur ;
dentibus suis fremet et tabescet :
desiderium peccatorum peribit.